Verslag ESV 2 - OG 1 (achttallencompetitie SOS), 18 oktober 2018
Ed Mönch, team captain
 

Het verslag van Ed Mönch over de verrichtingen van het achttal van Ons Genoegen tegen Edese SV 2 in de Klasse 2A, op donderdag 18 oktober 2018 in Ede.

Ons team vertrok in twee bolides naar Ede. Zelf zat ik comfortabel in die van Martinus, die een drietal (Jacques, Tom en ik) met vaste hand en scherp oog naar het clubgebouw Rehoboth aan de Driehoek, schuin achter de Oude Kerk in het centrum van Ede, wist te brengen. Driehoek 11, het adres, vond ik een passende naam omdat de ligging mij sterk deed denken aan de wiskundelessen die ik vroeger op de H.B.S. heb gevolgd, al was er absoluut geen sprake van een gelijkbenige driehoek. In de krochten rond het gebouw rond de ESV vonden we na enig zoekwerk een parkeerplaats, al bekroop mij wel de gedachte dat ik persoonlijk, in het duister van de avond, de auto niet meer terug zou kunnen vinden. Maar het liep goed af. Op de terugweg was het Martinus zelf die zijn auto terugvond.

Wij werden correct en vriendelijk ontvangen. Op de tafels van onze zitplaatsen waren deftige naambordjes geplaatst zodat je meteen kon zien waar je moest zitten en hoe je tegenstander heette.
 

De strijd was direct hevig en de gevechten van man tegen man waren niet van de lucht. Er vielen ook al gauw slachtoffers; Jan Ero die altijd een degelijke onverzettelijkheid laat zien, moest het loodje leggen en ook Frank moest – ondanks een, voor zover ik kon zien, gunstige positie – de handdoek in de ring gooien.  Jammer was dat ik, ondanks kwaliteitswinst tegen een pion, niet verder kon komen dan het accepteren van een remise door eeuwig schaak. Ik had hem in de opening (een klassieke Caro-Kann) en het middenspel overspeeld, maar daarmee had ik de vis nog niet in mijn schepnet. Maar zo kan het in het schaken nu eenmaal gaan. Joost had remise en dat gold ook voor Bab en Jacques.
Toen kwam de enige winstpartij van Tom Bekius. Het is me vaker opgevallen dat elke schaker tegen Tom behoorlijk uit moet kijken tegen zijn loperpaar. Hij is ook niet bang om met kwaliteitsoffers zijn doel te bereiken. Hij boekte ook nu weer een schitterende overwinning. Bravo Tom!!

Het klapstuk van de avond was – vond ik - de partij van Martinus. Het was de laatste partij die nog aan de gang was en ik ging naast zijn tegenstander zitten om naar het strijdtoneel zat te kijken. Ik hoorde de man af en toe diepe zuchten slaken als Martinus tot de aanval over ging ... . Maar ere wie ere toekomt, hij slaagde er telkens weer in een “stonewall” te fabriceren. Kortom, de kemphanen bevochten een remise tot op het bot; de beide koningen kwamen uiteindelijk in hun ondergoed tegenover elkaar te staan. Hun onderdanen waren allen, stuk voor stuk, in de strijd gebleven.

Uiteindelijk verloren we deze strijd met 4½ tegen 3½. Het had slechter gekund, maar we hebben het hoofd toch enigszins boven water kunnen houden.