Partijen

Aflevering 4. Joost Marcus clubkampioen 2006/07 van Ons Genoegen!


Het is Joost Marcus gelukt de jarenlange hegemonie van Arie van der Burch te doorbreken door in het afgelopen seizoen 2006/07 het clubkampioenschap van Ons Genoegen te veroveren. Hij behaalde in de 28 partijen die hij in dit jaar speelde, zowel intern als extern, een fraaie score van 76,8%. Hij werd in deze score weliswaar nog overtroffen door Marco Dieleman met 81,0%, maar Marco speelde minder vaak in de huiscompetitie en werd daardoor in Keizerpunten voorbijgestreefd door Joost.
Arie van der Burch speelde slechts 1 partij voor de huiscompetitie en had daardoor geen rol van betekenis bij het clubkampioenschap.




Joost heeft al een indrukwekkende schaakcarriere achter de rug. Hij heeft de titel van FIDE-meester en plaatste zich driemaal voor het Nederlands kampioenschap. Hij was studentenkampioen van Nederland en speelde tweemaal voor ons land in studentenolympiades. Ook was hij opgesteld in ons nationale team in de interlandwedstrijden tegen Duitsland en Engeland in 1970.

Uit het Nederlands kampioenschap van 1973, waar Joost een verdienstelijke vierde plaats bereikte met slechts 1½ punt achterstand op het winnende drietal Sosonko, Zuidema en Enklaar, volgen hier een paar partijfragmenten, met de mogelijkheid om ook de hele partij na te spelen.
De opmerkingen bij de zetten zijn gebaseerd op analyses van Fritz9.



Allereerst zijn partij tegen de uiteindelijke winnaar Sosonko. De stelling hiernaast is ontstaan na wit's laatste zet 24.Kd2-c2. Sosonko besluit nu af te wikkelen naar een toreneindspel, maar volgens Fritz9 gaf de volgende variant hem betere winstkansen: 24...Pf6 25.Thh1,g4 26.Lxb7,Tab8 27.Lc6,Te5. In het toreneindspel biedt Joost vervolgens uitstekend tegenspel en Sosonko schaamt zich er niet voor om tot het bittere einde door te spelen: pat in het slot-pionneneindspel! Zie de hele partij.






Vervolgens zijn overwinning op van Scheltinga, destijds een begrip in het Nederlands schaakleven!
Na de 15e zet van wit, Ta1-c1, is er in het centrum een situatie ontstaan van 'wie slaat het eerst en wat?' (zie diagram hiernaast). Van Scheltinga verliest nu zijn geduld en speelt 15...cxd4. Vervolgens wordt hij vakkundig door Joost opgeknoopt.

Hoe dat ging? Speel de partij maar na!



Internationaal heeft Joost dus ook zijn partijtje meegeblazen! Onder zijn tegenstanders komen we namen tegen als Farago, Kavalek, Vadasz, Vaganian en Westerinen.
Tegen de Belgische grootmeester Luc Winants speelde hij in 2000 een enerverende partij.



Na 26...,Ta8-c8 is de stelling links ontstaan. Wit trekt nu het bedreigde paard van c4 naar d2 terug, maar hij had het beter met 27.Lf1 kunnen dekken. Nu komt hij in grote problemen.
Drie zetten later mist zwart echter een opgelegde kans op beslissend voordeel door de dames te gaan ruilen.



 

Joost weet in het resterend eindspel zijn kansen uitstekend te benutten en op de 42e zet (zie het diagram hiernaast) trapt zwart na 42.Td7-c7 met het antwoord 42...,Kf6 in de listig opgezette remiseval!
Hoe dit allemaal ging? Speel de partij maar na!





Ook tegenwoordig is Joost nog een sterke speler. Hij verstaat de kunst om met kleine positionele middelen zijn tegenstander langzaam maar heel zeker dood te drukken. Vaak is het bij hem een geduldig afwachten tot de tegenstander een fout maakt.



Een voorbeeld hiervan is de partij Marcus-Riemersma uit de interne competitie van het afgelopen seizoen bij Ons Genoegen.
Wit heeft zojuist 21.T1c3 gespeeld om pion e3 te dekken. Volgens Fritz9 is de stelling nog in evenwicht, maar met zijn volgende zet wil zwart teveel. Hij speelt 21...Da6 met aanval op pion a2 en een dreigende inval op e2. Maar 22.Pc1 pareert niet alleen alles, maar bereidt bovendien een gevaarlijke actie op de damevleugel voor. In zo'n 14 zetten heeft Joost de zaak vervolgens geregeld! Zie de partij.