Partijen

Aflevering 1. H. Vermeulen.
De eerste speler die in deze rubriek de aandacht krijgt is de, op 5 januari 1982 overleden, heer H. Vermeulen. Hij is 34 jaar lid van Ons Genoegen geweest, waarvan een aantal jaren als penningmeester. Hij werd meermalen clubkampioen en kampioen van de stad Amersfoort.

Iemand die veel partijen tegen Vermeulen heeft gespeeld is Bab Wilders. In een oud nummer van De Veldheer schrijft hij dat hij bijna altijd zwart tegen hem had en daardoor steeds de Spaanse opening van Vermeulen moest bestrijden. Omdat Vermeulen een onmiskenbare voorkeur had voor loperoffers op f7, leverde dit vaak bloedstollende gevechten op.
Een voorbeeld van zo'n partij volgt hier: H. Vermeulen - B.H. Wilders

Vermeulen maakte zich verder ook zeer verdienstelijk voor de club door het inzetten van zijn analytische capaciteiten in onze 'arbitragecommissie'. Dat was nog in de tijd dat partijen  werden afgebroken en deze commissie moest dan beoordelen of de claim van een ter arbitrage opgestuurde partij terecht was of dat het de club geld zou gaan kosten.
Ook werd veel analysewerk verricht als een speler een partij uit moest spelen en zich vooraf door de arbitragecommissie liet instrueren. Vele afgebroken partijen leverden op die manier nog ½ of 1 punt meer op dan waar objectief gezien op gerekend kon worden.

Een voorbeeld hiervan deed zich voor in 1979 in een wedstrijd tussen Ons Genoegen 1 en De Ivoren Toren 1 (Hilversum). Bij een stand van 4½-4½ werd de laatste partij, Wilders-Hardy, na de 40e zet van zwart afgebroken in de volgende stelling:


Zwart had zich al een aantal zetten lang ingespannen om door dameruil een pionneneindspel op het bord te krijgen dat voor wit niet te winnen zou zijn. Maar wit ging daar wijselijk niet op in.
Na het afbreken heeft Vermeulen zich, samen met mede-commissielid Henk Juffer, lang verdiept in deze stelling. Hun conclusie was dat er geen geforceerde winst voor wit in zit, ook niet na dameruil.
(Het zou interessant zijn met bijv. Fritz eens te onderzoeken of hun bevindingen juist waren!)

De mannen lieten het echter niet bij hun conclusie, maar zochten ook verder naar eventuele valstrikken. Hierbij lieten ze zich uiteraard ook enigszins leiden door de gretigheid waarmee zwart in het voorafgaande steeds dameruil aanbood!
En warempel, ze ontdekten toch nog een variant waarbij zwart een verliezende afwikkeling naar een pionnenspel zou kunnen kiezen. Deze variant de avond voor het uitspelen gauw even doorbellen naar Wilders en nu maar hopen dat het op het bord ook zover zou komen! En inderdaad! Op de 44e zet trapt zwart in de opengezette val!

Het betreffend partijgedeelte is hier na te spelen: Wilders-Hardy