Het eerste team speelde in 1963 in de derde klasse van de SGS en het tweede en derde team in de vierde klasse. Ze speelden tot nu toe een bescheiden rol.
In 1963 werd het eerste echter kampioen van de derde klasse en door promotiewedstrijden te winnen, promoveerde men. Niet naar de tweede klasse maar, door een reorganisatie bij de SGS, direct  naar de eerste klasse! Wat zagen we daar tegenop. De tegenstanders werden: Amersfoort 2, Soest 1, Baarn 1, HSG 1, Waverveen1 en Oog en Al 1. Maar we wisten ons moeiteloos te handhaven.
Het tweede speelde zeer wisselvallig. Het ene jaar werden ze kampioen, maar het volgend seizoen betekende weer degradatie. Pas in 1966 bereikte dit team de tweede klasse. De aansluiting met het eerste was eindelijk een feit. Zo bleven de teams in hun klasse en veranderde er weinig.

Tot begin jaren '70. Spasski en Fischer speelden op IJsland om het wereldkampioenschap. En dat ging met zoveel gekrakeel gepaard (Rusland tegen Amerika), dat de pers enorm veel aandacht gaf aan deze match. En zo kon het gebeuren dat we werden overspoeld door zeer jeugdige spelertjes die zich allemaal 'Fischertjes' waanden. Joop Scheffer (jawel 'onze Joop') bracht ze de beginselen van het schaakspel bij en ik (Henk Juffer) die van het eindspel. En langzaam maar zeker klommen ze op de ranglijsten omhoog. Dat kon niet iedereen waarderen. Eén senior lid bedankte want hij wenste serieus te schaken. Dat hij al driemaal van zo'n snotneus had verloren vermeldde hij maar niet.

In het seizoen 1975-1976 speelden we met drie senioren teams en twee jeugdvijftallen in de bond. Het eerste jeugdvijftal werd kampioen van de SGS. Ze mochten toen gaan strijden om het landskampioenschap. Door veel pech verloren ze de halve finale en kwamen niet verder dan de vierde plaats.
De wraak kwam bij het kampioenschap van Amersfoort. Groep één; 1. A.J van den Burch 2. D. van Hoffen 3. P. Vos. Groep twee; 1. J. Hofstra 2. E. van Zomeren 3. A. Tissink (huidige voorzitter SG Amersfoort) en J.C. Vos. Bij de prijsuitreiking maakte de voorzitter van Amersfoort de fout door te zeggen dat de meeste prijzen naar Ons Genoegen gingen. Uit één mond brulde toen onze jeugd: ' Hoe zo, de meeste? We hebben alle prijzen gewonnen'.
Dat waren mooie tijden. Het eerst jeugdvijftal werd opnieuw kampioen van de SGS en mocht het landelijk opnieuw proberen. Het werd opnieuw een vierde plaats en daar waren we best trots op.

En de senioren? We eindigden de jaren '70 met twee teams. Eén in de eerste klasse en het tweede in de tweede klasse. Het derde was, moegestreden, ten onder gegaan. En de jeugd? Ze fladderde uit. Sommigen gingen studeren en stopten met het schaken. Andere toppers werden weg geronseld door een club uit Amersfoort die in de KNSB-competitie speelde. Het was toch een mooie periode geweest.